Ölümsüz hayatın mümkün ama ölümün kesin olduğu gençlik pınarına yolculuk…
Scarlet her şeyi hatırlamaktadır. Geçmiş hayatlarını, Tristan'ı, Gabriel'ı, Nate'i… Tabii gençlik pınarına nasıl gidileceğini de. Fakat zaman daralmaktadır.
Raven, Heather ve Gabriel'ı kaçırmıştır; yüzyıllardır Scarlet ile Tristan'ın yakasını bırakmayan lanet artık farklı bir etkiye sahiptir ve talihsiz âşıklar artık daha da büyük bir tehlikededir. Scarlet'ı ve sevdiği herkesi sadece gençlik pınarının suyu kurtarabilir. Ama her şey gibi bunun da bir bedeli vardır.
Hayatlar… ve elbette kalpler tehlikedeyken Scarlet, arkadaşlarıyla pınarı bulmak için tehlikelerle dolu bir yolculuğa çıkaracaktır.
"Orijinal. Nefes kesici. Kalp kırıcı… her açıdan." - UtopYA-
"Bu hikâye hayal kırıklığına uğratmıyor!" -The Autumn Review-
(Tanıtım Bülteninden)
Scarlet her şeyi hatırlamaktadır. Geçmiş hayatlarını, Tristan'ı, Gabriel'ı, Nate'i… Tabii gençlik pınarına nasıl gidileceğini de. Fakat zaman daralmaktadır.
Raven, Heather ve Gabriel'ı kaçırmıştır; yüzyıllardır Scarlet ile Tristan'ın yakasını bırakmayan lanet artık farklı bir etkiye sahiptir ve talihsiz âşıklar artık daha da büyük bir tehlikededir. Scarlet'ı ve sevdiği herkesi sadece gençlik pınarının suyu kurtarabilir. Ama her şey gibi bunun da bir bedeli vardır.
Hayatlar… ve elbette kalpler tehlikedeyken Scarlet, arkadaşlarıyla pınarı bulmak için tehlikelerle dolu bir yolculuğa çıkaracaktır.
"Orijinal. Nefes kesici. Kalp kırıcı… her açıdan." - UtopYA-
"Bu hikâye hayal kırıklığına uğratmıyor!" -The Autumn Review-
(Tanıtım Bülteninden)
Sonunda hikayenin tamamını öğrenebildik. İkinci kitapta da lanetin oluşumundan, tanışmalarından bahsediyordu ama bu sefer ağırlıklı olarak Scarlet'in diğer hayatlarından bahsetmişler ki buda gereksiz konu uzamasını engellemiş ve aralıklı olmadığı için hikayeden kopmaya neden olmamış.
Daha önce ki kitaplarda oluşan boşlukları da bu sefer tamamlamış ama belirli düzende yazılsa daha kolay anlaşılırdı sanki, gerçi o zaman da hikayenin merak ve gizem kısmı kaybolurdu. Birde ikinci kitap cadı Raven'in ortaya çıkışı ile bitmişti bu seferde hikayede ana karakterlerden biriydi ona da üzülsem mi, nefret mi etsem bilemedim ama saçmalık onu küçücük kasabada görmemiş olmaları hatta Scarlet bizzat tanıştığı halde fark etmiyor. Yani insan kendini öldüren kişiyi unutmaz diye düşünüyorum. Ama hikayenin büyük kısmı geçmişte geçtiği için çokta rahatsız etmedi.
Daha önce ki kitaplarda oluşan boşlukları da bu sefer tamamlamış ama belirli düzende yazılsa daha kolay anlaşılırdı sanki, gerçi o zaman da hikayenin merak ve gizem kısmı kaybolurdu. Birde ikinci kitap cadı Raven'in ortaya çıkışı ile bitmişti bu seferde hikayede ana karakterlerden biriydi ona da üzülsem mi, nefret mi etsem bilemedim ama saçmalık onu küçücük kasabada görmemiş olmaları hatta Scarlet bizzat tanıştığı halde fark etmiyor. Yani insan kendini öldüren kişiyi unutmaz diye düşünüyorum. Ama hikayenin büyük kısmı geçmişte geçtiği için çokta rahatsız etmedi.
Gabriel'i bu sefer daha iyi anladım ve hikayenin sonunda onun adına çok sevindim. Aynı kızı sevmelerine rağmen kardeşlik duygusunu ve aralarında ki bağı çok iyi vurgulamış yazar. Çok severek okuduğum bir başka kitap oldu.
Scarlet başını iki yana salladı "Eğer beni terk edersen senden
sonsuza dek nefret ederim.”
“Senin nefretin benim aşkımı asla değiştiremez."
"Bana olan sevgisi zehir gibi bir şey ve sen onun bu zehre kapılmasına
izin veriyorsun. Onun beni sevmesine engel olmalısın.” Başını iki
yana salladı. "Onu benden alıp uzaklaştırmanı istedim, peki ya sen
yapıyorsun? Özür dilememi mi istiyorsun? Ona gerçeği söylememi
mi? En az onun kadar yıkıcı birisin... Bu döngü asla bitmeyecek!
Scarlet ölecek, ölecek ve ölecek. Sen de ona sahip olmaktan adeta
bir tavuk gibi korkuyorsun."
