Kayıp Kitap Yorumu // Half Bad Serie #3

Kayıp - Sally Green

Puanım 5/4

Bela ile başlayan ve Vahşi ile devam eden Nathan'ın öyküsü, serinin son kitabı Kayıp ile okuru sarsacak ve akıllardan uzun süre çıkmayacak!

Nathan Byrn bir kez daha kaçıyor.

Avcı Ak Cadılar saldırıyor! Artık hiçbir Kara Cadı güvende değil! Nathan hiç olmadığı kadar güçlü ama aynı zamanda aklını kaybetmenin eşiğinde. İttifak'ı savunmak için, İttifak'ın elindeki en güçlü silah olmak zorunda.

Ve kendisinden nefret eden cadı toplumunu kurtarmak için sevdiği her şeyi riske atması gerekiyor.

Çok severek okuduğum ve final kitabını heyecanla beklediğim serinin son kitabını da bitirmenin huzuru içindeyim. Ancak son kitap beklentimi karşılayamadı. Hikayenin sonu tam bir hayal kırıklığı oldu benim için.. Klasik mutlu son olması diye düşünüp böyle bir sönük son mu uygun görmüş yazar bilemedim.

Soluk almadan sayfaları çevirdiğim bölümler çoğunlukta olsa da final kitabından beklentim farklıydı. Serinin ilk iki kitabı gerçekten hem yazım olarak hem de kurgu olarak müthişti. Bu kitapta Nathan artık tüm güçlerini edinmişti ancak yaşadıkları onun akıl sağlığını risk altına almış. Gabriel ise onun için çok endişelenen ve koşulsuz desteği ile yanında olan yegane isim.. 

Bu kurguda aslında seri daha uzatılabilirdi. Bence kitapta ki tat vermeyen kısım toparlama çalışması olmuş. Ama yine de çok sevdiğim ve soluksuz okuduğum bir kitap oldu.

Serinin Sıralaması;
1) Bela
2) Vahşi
3) Kayıp

Vahşi - Sally Green - Half Bad #2

Vahşi - Sally Green 

Puanım 5/5

Senden nefret ediyorlar, Senden korkuyorlar... Çünkü sen bir cadısın, Yarı ak yarı kara Önce seni bir kafese kapattılar, Sonra da dünyanın en güçlü cadısını öldürmeye Yolladılar: Babanı... Şimdi kendinden başka kimseye güvenemezsin. Olumlu şeyler düşünmelisin. Mesela annalise'i düşünebilirsin. Geceleri ne yaptığını unut. Hayır değişmiyorsun, bunu aklından çıkar. Kimsede olmayan armağanın senı benzersiz Kılıyor ve güçlü... Nathan serinin ilk kitabında gerçek bir Bas belasıydı; şimdiyse tam bir vahşi. Bir de şu seslerisusturabilsen. Tıstıstıstıstıstıstıstıstıstıstıstıstıstıstıstıstıstıstıstıstıstıs..

(Tanıtım bülteninden)

İlk kitabın sonunda Nathan sonunda babası ile tanışmış, üç ödülünü almıştı ve artık sıra güçlerine gelmişti. Bu kitapta Nathan kesinlikle çok güçlü bir cadı oldu ve (şimdi cadılar meclisi düşünsün) üçüncü kitapta daha da güçlenecek gibi görünüyor. Annalise'ı kurtarmak için bazı cadılarla ittifak yapan Nathan'ın aynı zamanda babası ile geçirdiği süreçte onu daha yakından tanıma şansı buluyor. Bir de onu avlayan cadılar var.

En sevdiğim karakter Gabriel ve ben onu kız sanıyordum. Erkek olması Nathan'a aşık olmasını engellemiyor ve ilişkileri ne şekilde gelişir bilemiyorum. Annalise'ı zaten sevemedim bir türlü, her şeyden fazla gibi geliyor ve ona güvenmiyorum. 

Marcus ise tam bir baba, oğlunu  korumak için ondan uzak kalmış olması vs. zaten beklediğim şeylerdi. Nathan' da Marcus gibi hayvana dönüşebiliyor ve bu gücüne uyum sağlamaya çalışması ürkütücüydü (yani kim gece geyik avlayıp yemek ister), yazarın o anları bir hayvanın gözünden yazması ise harika olmuş.

Yine çok sürükleyici bir kitaptı ve üçüncüsünü okumayı merakla bekliyorum.

Bir gece önce küçük bir geyik yakalamıştım. Bunu biliyordum çünkü yarısı yenmiş leşinin yanında uyanmıştım.Bu defa kusmamıştım. Sanırım midem buna alışıyordu.
Gece açtım, deli gibi açtım. Ama uyandığımda değildim. Sanırım bu durum her şeye, çiğ ete bile alışabileceğinizi gösteriyordu.

-“Manzara fenaydı. Kieran’m cesedini gördüğünde Nesbitt fenalaştı. Nesbitt bile -fenalaştıysa...”
-“Anlattıklarının hiçbiri senin kötü olduğunu göstermez,Nathan.”
-“iyi olduğumu da göstermez!”
-“Kieran’ı bir hayvanın yapacağı şekilde öldürmüşsün. Bunun içini rahatlatmayacağını biliyorum ama hayvanlar içgüdüleriyle hareket eder. Ve hayvanlar ne iyidir ne kötü.”